همیشه به عکاسی به چشم یک مسیر بالابلند نگاه کردهام اما این یکی جدا برای من هم حیرتانگیز است. پروژه کالین گری را میگویم که بیست و هفت سال از پدر و مادرش عکاسی کرده و مجموعهای به این خوبی را پیش روی مخاطبینش قرار داده است.
عکسهایی از رابطه او با پدر و مادرش و آنها که پیش روی دوربین پسرشان میخندند، عشق میورزند، رل بازی میکنند و شخصیترین لحظات زندگیشان را با ما قسمت میکنند. دوربین او حتی بعدتر بیماری و مرگ مادر و تنهاییها و دیوانهبازیهای پدر را نیز شهادت میدهد. درواقع کالین گری در این عکسها قد کشیده است.
"والدین" تنها از یک عاشق برمیآید؛ از کسی که عکاسی را راهی برای دیدار با زندگی قرار داده است.
+ نوشته شده در دوشنبه چهارم آبان 1388ساعت 12:15  توسط محمدرضا