هانری ماتیس می‌گوید که هیچ نقاشی دشمنی بی‌رحم تر از نقاشی‌های بدی که کشیده ندارد. فکر می‌کنم می‌تواند برعکسش هم صادق باشد؛ اگر که به عکاسی تعمیمش دهیم دست کم کارنامه ایروینگ پن عکاس باارزش تاریخ رسانه دارد این را اثبات می‌کند. او را بیشتر با انقلابی که با سادگی و کمینه گرایی‌اش در عکاسی مد ایجاد کرد می‌شناسند، بسیارانی هم با طبیعت بیجان‌هایش یا با عکس‌هایی که از جمجمه‌های حیوانات گرفته است و البته عکس‌هایش از روستایی‌نشینان آفریقا. من یکی پرتره‌هایش را بیش از همه‌شان دوست دارم: ژان کوکتو، بارنت نیومن، جاکومتی، پیکاسو.

ایروینگ پن هفته گذشته در خانه‌اش در منهتن درگذشت، اما زندگی کرد.