در عکسهای میترا تبریزیان معمولا صحنهها آنقدر عجیب و مرموزند که در آنها کاملا حضور ترفندهای عکاسانه نمایان است. برای این، دوست میدارم که او را در کنار جف وال و گریگوری کرودسون قرار دهم: آثار او نیز کم و بیش با ارجاعاتی به رسانههای دیگر درهم آمیخته و ابعادی از زندگی انسان معاصر را جستجو میکند. عکاسی تبریزیان مشخصا تلاشی برای روایتپردازی نیست، اما به هر حال دارد تلویحا این کار را نیز انجام میدهد، مثل تکههای بریده شدهای از یک داستان بلند مصور یا عکسهایی از یک فیلم.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388ساعت 17:18 توسط محمدرضا