تبليغاتX
عکس‌بازی

عکس‌بازی

همیشه به عکاسی به چشم یک مسیر بالابلند نگاه کرده‌ام اما این یکی جدا برای من هم حیرت‌انگیز است. پروژه کالین گری را می‌گویم که بیست و هفت سال از پدر و مادرش عکاسی کرده و مجموعه‌ای به این خوبی را پیش روی مخاطبینش قرار داده است.

عکس‌هایی از رابطه او با پدر و مادرش و آن‌ها که پیش روی دوربین پسرشان می‌خندند، عشق می‌ورزند، رل بازی می‌کنند و شخصی‌ترین لحظات زندگی‌شان را با ما قسمت می‌کنند. دوربین او حتی بعدتر بیماری و مرگ مادر و تنهایی‌ها و دیوانه‌بازی‌های پدر را نیز شهادت می‌دهد. درواقع کالین گری در این عکس‌ها قد کشیده است.

 

"والدین" تنها از یک عاشق برمی‌آید؛ از کسی که عکاسی را راهی برای دیدار با زندگی قرار داده است.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم آبان 1388ساعت 12:15  توسط محمدرضا  

 

در فضای امروز عکاسی جهان که فرآیند تولید یک مجموعه عکس به تولید یک سی دی‌ شبیه شده، تجربه برخورد با مجموعه‌ای همچون مناظر درونی اثر برت تئونیسن که حاصل کار یک عکاس در مدتی بالغ بر یک دهه است، به حد کافی متفاوت و شگفت‌انگیز به نظر می‌رسد.

تئونیسن سال‌هاست که در شهرهای کوچک خانه به خانه از آدم‌ها از فاصله‌ای مشخص و با نورپردازی‌ای که با حد‌اقل نور جاری در صحنه شکل گرفته عکس می‌گیرد. کیفیت تصویری پرتره‌های محیطی او رمانتیک‌تر از آنست که در ادامه تیپ‌نگاری سرد آلمانی جای‌ گیرند اما در عوض آن‌ها بسیار آثار نقاشان افسانه‌ای هم‌سرزمین تئونیسن یعنی رامبرانت، ورمیر و دی هوگ را یاد‌آور می‌شوند.

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم شهریور 1388ساعت 21:28  توسط محمدرضا  

مجموعه "دنیای واقعی" حاصل کار سئونگ وو بک است در پارکی در سرزمینش کره جنوبی؛ پارکی که جذابیتش به خاطر ماکت‌های کوچک و دقیقیست که از جاهای دیدنی جهان در آنجا ساخته شده است. 

قایق‌های بادبانی کره‌ای در ایست ریور و کمی دورتر چشم‌اندازی از شهر نیویورک! خب، دنیای واقعی هم پر است از همین تناقضات و چیزهای غریب و عجیب و حتی باورناشدنی‌تر.

 

این عکس‌ها را می‌توانید در اینجا و اینجا ببینید.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم تیر 1388ساعت 20:29  توسط محمدرضا  

 

پیشنهاد امروز عکس‌بازی به عکاسی معاصر کره جنوبی تعلق دارد، به هیون جین کواک که همانند بسیارانی دیگر از عکاسان زن آسیایی آثارش درباره زن و جایگاهش در دنیای آمیخته با سنت و تازگیست.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم اردیبهشت 1388ساعت 10:18  توسط محمدرضا  

 

عکس‌های شخصی‌تر یولا موناخف –که پیش‌تر با پروژه‌های مستندی که برای نیویورکر به انجام رسانده بود، می‌شناختیمش-  بسیار دیدنی‌اند.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم فروردین 1388ساعت 0:6  توسط محمدرضا  

 

اولین پیشنهاد عکس‌بازی در سال جدید عکس های توماس گاردینر کاناداییست. او چند تابستان متمادیست که دارد از مناظر خالی و بی‌مرکز شهرها و اجتماعات کوچک غرب کانادا عکاسی می‌کند.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم فروردین 1388ساعت 14:14  توسط محمدرضا  

 

الکسی تیتارنکو دارد از همان تکنیک هایی استفاده می کند که همیشه به عنوان یک عکاس چندشم می شده به سراغشان روم. اما خب، او خیلی خوب هم از پسشان برآمده انقدر که عکس هایش بازاری و سطحی به چشم نیایند.

با بالابردن زمان نوردهی به فیلم، آدم ها در قابهای مربع او بی وزن و شبیه به ارواح به نظر می رسند. شهر سایه ها موفقترین مجموعه تیتارنکو چیزیست شبیه به یک فلش بک، به تیرگی هایی که زادگاهش سن پترزبورگ،  پیش از فروپاشی شوروی به خود دیده است.

غیر از وب سایت شخصی اش، مستندی راجع به او را در اینجا می توانید ببینید.

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم مهر 1387ساعت 12:4  توسط محمدرضا  

بعد از تماشای "دور" ساخته دوست داشتنی نوری بیلگه جیلان،  فیلم ساز و عکاس ترک برآن شدم که در عکس بازی مان بگنجانمش که از خوب حادثه این همزمان شد با به روز شدن وب سایت نوری و تماشای مجموعه تازه ای از او با نام " برای پدرم".

 

نوری برخلاف کلیشه مرسوم فیلم سازان مشهور، خیلی پیش از اینکه یک فیلم ساز باشد یک عکاس بوده، هر چند که عکس های قدیمی اش در خوشبینانه ترین حالت می توانند کپی های بدی از بیل برانت و عکاسانی از این دست تلقی شوند.

اما او، سال ها بعد و پس از جوایز رنگارنگی که از فستیوال های بزرگ فیلم سازی مانند فستیوال کن به دست آورد، مجموعه بلند بالا و محبوب و متفاوتش را با دوست دارانش قسمت کرد که شامل پانوراما هایی از مناظر و مردم شهر های کوچک و بزرگ ترکیه می شد و ویژ گی یکسان همه عکس های مجموعه استفاده از جلوه های خاص و نور پردازی سینمایی بود.

 

تماشای فضاهای فانتزی و سینمایی نوری بیلگه جیلان شاید دسر تصویری متفاوتی برای این روزهایتان باشد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام خرداد 1387ساعت 16:15  توسط محمدرضا  

 

به مناسبت صدمین سالگرد تولد فریدا کالو، سال گذشته نمایشگاهی با عنوان فریدا : تصویر عمومی، زندگی خصوصی در نیویورک برگزارشد که در آن عکس هایی از فریدا و حواشی زندگی اش که توسط عکاسان گوناگون گرفته شده بود به نمایش درآمد، از جمله 12 عکس دیده نشده از عکاس مکزیکی، گراسیلا  ایتوربیده از حمام شخصی فریدا که پنجاه و یک سال بود درش پلمپ شده بود.

گراسیلا پس از این پروژه در سال 2008 برنده جایزه هسلبالد شد.

 

در اینجا و اینجا می توانید چندتا از عکس های مشهور گراسیلا ایتوربیده از حمام فریدا را ببینید.

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم فروردین 1387ساعت 14:54  توسط محمدرضا  

   

یاروسلاو روسلر  ( 1990 – 1902 )  اولین عکاس پیشرو چک ( و یکی از شناخته شده ترین هایشان در کنار جوزف سادک ) ،  که عمده شهرتش بخاطر آبستره های غریبش است .

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386ساعت 20:27  توسط محمدرضا