هانس کیزیستین اشنیک یکی دیگر از آن عکاسان معاصر آلمانیست که آثارش حاوی همان همان زیبایی شناسی سرد و نگاه بی طرفانه ایست که به طور معمول از عکاسی آلمان انتظار داریم.
مجموعه دیوارها ( که یک اثر مینیمالیستی به معنای واقعی کلمه است)، مجموعه کره و همینطور عکس هایش از جاده ها، خط های آهن و پل های آلمان مثال خوبی هستند برای گفتن اینکه یک عکاس چگونه می تواند در مواجهه با موضوعات گوناگون زبان و گرامر شخصی خودش را حفظ کند.
ریکاردا روگن می گوید که عکس هایش به قصد روایت گری خلق نشده اند، اما فکر می کنم که آنها خیلی خوب روایت می کنند.
صد عکاس از سراسر جهان دعوت شده بودند تا در چهارم نوامبر در یک لحظه مشخص یک عکس بگیرند و سپس آن را با یکدیگر قسمت کنند، لحظه ای که به وقت ما در تهران چهار و پنجاه و چهار دقیقه بعد از ظهر بود.
این ایده شاید در اولین نگاه بسیار ساده به نظر رسد اما حالا که این پروژه بر روی وب قرار گرفته می بینم که حتی از آن چه که فکر می کردم، دوست داشتنی تر است.
فراموش نکنیم روز چهارم نوامبر در آمریکا یک روز بزرگ تاریخی بود: روز انتخابات ، روز تغییر و روز اوباما. چیزی که مشخصا بخشی از عکس ها را تحت تاثیر قرار داده است.
اما جذابیت این مجموعه می تواند در این باشد که هر عکاس در آن لحظه ساده از زندگی اش چه کار می کرده و در دنیایش چه می گذشته است.
برای مثال در دنیای فولویو برتولوتزو خبری از باراک اوباما و تغییر نیست، او خیلی ساده یکی دیگر از آن مناظر زیبای تورینی اش را به تصویر کشیده است. عکسی که امی استاین، عکاس صاحب نام آمریکایی از یک تلفن عمومی در نیویورک گرفته نیز از آثار مورد علاقه من در این پروژه است. از دیگر عکس های مورد علاقه ام می توانم به آثار برایان اولریچ و یوآهونگ چنگ و لائورل پیتاک اشاره کنم. میزان شخصی بودن این لحظات، چیزی است که بسیار دوستش می دارم.
اما عکسی که من گرفتم از دیواریست که روبروی پنجره اتاقم قرار دارد و دست کم روزی یکبار با آن چشم در چشم می شوم. راستش آن دیوار تنها چیزی بود که در آن بعد از ظهر ساکت و معمولی توجهم را به خود جلب کرد.
عکس های دیدنی بسیاری در این مجموعه وجود دارد که مطمئنم از دیدنشان لذت خواهید برد.
آندره آ بوتو یکی از ستارگان تاثیر گذار نسل جدید عکاسی ایتالیاست که بیشتر به خاطر عکس های معماری اش شهرت دارد، اما عکس های چشم نواز دیگری نیز در کارنامه اش وجود دارد.
بوتو هم مثل اکثر عکاسان ایتالیایی از آن عکاسان دیدنی است که دوست داری دقایق زیادی را فقط به تماشای تنالیته های فوق العاده رنگ و موضوعات ساده عکس هایشان بنشینی.
فکر می کنم اگر الان بخواهم برای اتاق نشیمن خانه مان یک عکس انتخاب کنم، احتمالا آن عکس از آندره آ بوتو خواهد بود!
