عکس‌بازی

کتاب پنجاه عکاس از نسل فردا، فرصتی بود که با عکاسان بسیار مستعد و کم تر شناخته شده ای آشنا شوم. اما مطمئنا مهمترینشان برای من انوش ابرار است چرا که جدا از اینکه عکاس خوبیست، یک ایرانی نیز هست.   

انوش در سوئیس به عکاسی و تدریس در دانشگاه مشغول است و آثارش تا به حال در بسیاری از نشریات مطرح مثل ووگ به چاپ رسیده اند.

مجموعه جامعه ایرانی یهودی او در میان عکاسی مستند و عکاسی صحنه جای می گیرد. هر چند در این عکس ها از روایت پردازی خبری نیست اما من یکی را که خیلی به فیلیپ لورکا دی کورچیای بزرگ ارجاع می دهد، شما را نمی دانم.

مجموعه نیویورک، یکی از مجموعه های تازه ایست که مایکل کنا در این یک ساله به عنوان کار تازه ارائه کرده، هر چند که عکس ها حاصل کار در یک دوره زمانی سی ساله از 1976 تا 2006 است.

نیویورک شهر بکری برای عکاسی نیست. شهری که بزرگان عکاسی مدرن، چون هری کالاهان و آرون سیسکیند و یا کمی دورتر را که ببنیم استگلیتیز بزرگ سیمایش را به تصویر کشیده اند شهر دشواری برای خلق یک مجموعه متفاوت مناظر شهری به نظر می رسد.

اما کنا موفق شده یک بار دیگر زیبایی شناسی خاص خودش را به نیویورک نیز تعمیم دهد.  آن کنتراست ها، قاب های تمیز و کیفیت های تصویرگرایانه که باعث می شوند نیویورک او به حد کافی متفاوت جلوه کند.

سایر مجموعه های جدید کنا را می توانید در اینجا ببینید.

گفتن ندارد اما خب، چند هفته ایست که شماره تازه و دیدنی/خواندنی فصلنامه حرفه هنرمند به نشر و پخش رسیده است.