عکس‌بازی

داشتم به این فکر می کردم که شاید اگر فیلیپ گلس عکاس می شد، عکس هایش چیزی شبیه به مناظر بُرداری هیروفومی کایاتاما از آب در می آمدند.

برایم جالب است که بعد از مدت ها ، عکس های اینچنین زیبایی از غرب آمریکا می بینم.

 سنت مهمی در عکاسی از طبیعت غرب آمریکا وجود دارد که آغازش را باید در قرن نوزدهم و درعکس هایی از اُسالیوان و هنری جکسون به عنوان شمایلی از آمریکای آزاد جستجو کرد . اما این نگاه کاشفانه از فضاهای خالی و بکر بعدتر جایش را به تلخی هایی از پیشروی انسان ،  تخریب طبیعت و مقایسه آنچه که غرب بود با آنچه که اکنون هست داد .

در این میان عکس های کریس هریس ، بدون هیچ جزئیاتی به رویاها و خاطراتی از غرب می مانند که انگار نیمیشان را عکاس نمی تواند به یاد آورد . این مناظر تا رنگ ها یی در هم تنیده، محو و امپرسیونیستی پالایش شده اند . عکس های هریس دارای همان شاخصه های اسالیوان نیز هستند که یک قرن و نیم قبل به ثبت غرب آمریکا نشسته بود : زیبا ،  بی مرکز و سرشار از فضاهای خالی.

آینو کانیستو  یکی دیگر از عکاسانیست که علاقه مند به روایت گری در عکاسی امروزند .

 عکس های تر و تمیز کانیستو ، که همیشه نقش اول و آخرشان نیز به خود او تعلق دارد ، بسیار شبیه به عکس های فیلم هستند . گاهی انگار که از یک روزمرگی و یا یک داستان کوتاه جدا شده باشند .

او با گریم ها و لباس های متفاوت و با چهره سرد و نگرانش ، که معمولا به فکر فرو رفته و یا در حال انجام یک کار عادی روزمرست چیزی از جنس تشویش را به بیننده اش می سپارد. اما تقریبا هیچ کلیدی برای ورود به داستان های او وجود ندارد، حتی  حاضر نیست که عنوانی برایشان انتخاب کند.

آخرین نکته این که ، آینو کانیستو سومین عکاس فنلاندی در دهمین پست عکس بازیست.

نکات ظریفی در مجموعه هالیوود، کار زیبای فیلیپ لورکا دی کورچیا نهفته است، که مهمترینش می تواند به تصویر کشیدن پتانسیل روایت گری در یک تک عکس باشد.  

برنت بوت ، بیست و یک ساله ، متولد دس موینس ، سی دلار

برای من کریس ایساک ،  ترانه هایی که می نویسد ، پیراهن آبی آسمانیش و آن صدای لرزان و عجیب و غریبی که از حنجره اش خارج می کند مترادف واژه سانتی مانتال* هستند .  

مهمترین درسی که از عکاسی مثل بادر می آموزیم این است که هیچ سلبریتی ای فی نفسه زشت نیست ، خلافش هم نباید ثابت شود . مثلا یک آدم باحال ، اما خب ، قدری کج و کوله مثل کریس ایساک که از قضا یک بوکسور آماتور و یک کتک خور حرفه ای هم هست ، می تواند نیم رخ فوتوژنیکی داشته باشد .

احتمالا اگر رولان بارت بود در باب آن نوشته "  کریس ایساک " روی گیتار ش برایتان کلی چیز می نوشت . اما او نیست و من تنها شیفته گل های پیراهن همیشه آبیش شده ام .

 * سانتی مانتال به روایت لغت نامه معین صفتیست با ریشه ای فرانسوی ، با این شرح : ۱. دارای ظاهری آراسته و رفتاری همراه با ظرافت . 2 ـ دارای روحيه ای ظريف و احساساتی .

اولا کُلهماینن  یک مینیمالیست بلفطره ، از نسل جدید عکاسان فنلاندی و از فارغ التحصیلان مدرسه مشهور عکاسی هلسینکی است.

عکس های ساده ، بزرگ ، درخشان و بعضا مملو از رنگ او برش هایی از معماری مدرن اروپاست.